Lage en hoge kunst

Maandag het Whitney, Museum voor Amerikaanse, moderne kunst. Wie anders dan Edward Hopper heet je daar welkom. Het werk van andere Amerikaanse kunstenaars doet eigenlijk verrassend vaak aan Hopper denken.

Thomas Hart Benton Poker Night (from A Streetcar Named Desire), 1948  

Een werk van Charles Demuth uit een voor mij nog onbekende stroming, dat wil zeggen als kunstvorm: het 'precisionisme' springt er wel uit.

Charles Demuth, My Egypt, 1927 

Ook opvallend: fabriekspijpen verheven tot muze. Lelijkheid met liefde geschilderd.

Toch wist het werk me niet te grijpen, tot je dan aan het eind nog langs een bij-tentoonstellinkje loopt van ene Toyin Ojih Odutola. Hier in 't klein, aan de muur zijn ze meer dan levensgroot.

 

Nadat ik s'middags schaamteloos 21 damesonderbroeken heb uitgezocht in allerlei kleuren en vormen , want ja volgens de meiden nergens zo mooi en goedkoop te krijgen als bij de Aeries in down-town Manhattan, is het s'avonds tijd voor nog meer kunst, lage en uiteindelijk weer hoge: Ein Deutsches Requiem, van Brahms, in Carnegie hall.