Blaadjes delirium
Dinsdag. De zon schijnt vanochtend, voor mij genoeg om het Indian Summer te noemen. De blaadjes doen de rest. De wandeling vanuit huis door het Central Park naar de 'MET' mondt dan ook uit in één grote fotosafari. Als je alleen op stap bent, wordt die behoefte om alles vast te leggen bij mij blijkbaar groter. Het is ook wel een goed excuus om gewoon even stil te staan en te kijken.
Het MET Breuer, de contemporary bijkeuken van het grote Metropolitan Museum of Art is het doel vanochtend. Het gebouw van archtitect Marcel Breuer lijkt wel de mannelijke versie van het verderop staande Guggenheim: donker, rechtlijnig en hoekig. Mooi, maar dus niet zo zwierig en lang niet zo verleidelijk als het Guggenheim. Toch naar binnen gegaan.
De tentoonstelling 'Delirium' over irrationationaliteit in de kunst was de moeite waarde. Opvallend genoeg leek het meeste werk vooral een obsessie, of gevecht, met orde en rationaliteit. Zo levert dat 'op-de-stoeptegelranden-niet-je-fietstrapper-beneden-hebben'-gedrag ook nog wat nuttigs, of in ieder geval moois op.
Het MET Breuer, de contemporary bijkeuken van het grote Metropolitan Museum of Art is het doel vanochtend. Het gebouw van archtitect Marcel Breuer lijkt wel de mannelijke versie van het verderop staande Guggenheim: donker, rechtlijnig en hoekig. Mooi, maar dus niet zo zwierig en lang niet zo verleidelijk als het Guggenheim. Toch naar binnen gegaan.
De tentoonstelling 'Delirium' over irrationationaliteit in de kunst was de moeite waarde. Opvallend genoeg leek het meeste werk vooral een obsessie, of gevecht, met orde en rationaliteit. Zo levert dat 'op-de-stoeptegelranden-niet-je-fietstrapper-beneden-hebben'-gedrag ook nog wat nuttigs, of in ieder geval moois op.








Reacties
Een reactie posten